چشمه عشق در این ملک سراب است سراب

پایه عدل و شرف پاک خراب است خراب

غز و مردانگی وفهم عذاب است عذاب

جور برمردم بدبخت ثواب است ثواب

آدمیت به کجا رفته کجا رفته شرف

کو حقیقت زچه رو مرده چرا رفته به خواب

این چه نظمی است؟ چه رسمی است؟ چه وضعی است خدا؟

سبب این همه بد بختی وغم چیست خدا؟

جز خدایان زر و کهنه پرستان پلید

هیچ ده در این شهر بخدا نیست خدا

عدل کورش تو بدان رفته به یغما که چنین

هور مزدا بنمودست بر ایران نفرین

زحمت نادر وجمشید و  فریدون وقباد

باستمکاران این قوم عرب رفته به باد

کی دراین ملک چنین ظلم به پابود که هست

سایه لاش خوران برتن ایران بنشست

کی رسد روز وشود چیره براین ظلمت تار

که پیادست در آن حق وستمکار سوار

سرنوشت همه  بازیچه مشتی عیار

زندگی پول نفس پول هوس پول هوار

سایه فقر سیه کرده سر و روی زمین

سبزی برگ درختان  همه بی لطف وحزین

لاله را ژاله صفت اشک الم گشته عجین

زن غمین مرد غمین پیر غمین بچه غمین

وه که سرتاسر این ملک ستمدیده زار

نفسی نیست دهد مژده ز ایام بهار

هرکجا می نگری  برف وزمستان و مه است

قتل عام گل سرخ وغزل وعاطفه است

شهر قحطی زده من ملک آزادی وداد

سایه ظلم وستم از سر خاکت کم باد.